Hoe we onze content automatiseerden?

Content schrijven zou niet moeten betekenen dat je weet waar je moet klikken in een CMS. Maar voor de meeste teams is dat precies de realiteit. Je moet weten welk contenttype je nodig hebt, welke velden verplicht zijn, hoe geneste blokken werken en waar je de pagina opslaat. Eén verkeerde keuze: een kapotte layout of een concept in de verkeerde map.

Het Model Context Protocol laat Claude direct verbinding maken met externe tools en API's. Wij gebruikten het om een lees-en-aanmaak-interface te bouwen tussen Claude en de Storyblok Management API. Claude kan nu contenttypes ontdekken, veldschema's inspecteren en gestructureerde stories aanmaken — volledig vanuit een gesprek.

De opzet is minimaal: een gehost MCP-endpoint, een scoped access token en een skill die de gebruiker stap voor stap begeleidt. Geen CMS-kennis vereist. Claude leest het componentschema, verzamelt content veld voor veld, valideert de structuur en dient de story in als concept. Een mens beoordeelt en publiceert — Claude raakt de publicatieknop niet aan.

Het token heeft schrijfrechten, maar geen publicatierechten. De skill verbiedt destructieve operaties expliciet. En de custom MCP-server die we bouwden handhaaft dit server-side — er is simpelweg geen delete-tool. Content belandt altijd als concept. Niet als richtlijn, maar als technische beperking.

Collega's kunnen nu cases, nieuwsartikelen en contentpagina's aanmaken zonder Storyblok te openen. Ze beschrijven wat ze willen, Claude structureert het correct en een concept verschijnt ter beoordeling. De workflow die voorheen CMS-toegang en schema-kennis vereiste, verloopt nu via een gesprek.